หลังจากรู้จัก blythe dolls เจ้าตุ๊กตาหัวโตมานาน
คนรอบข้างก็หลงรักน้องไบลธท์กันเต็มไปหมด
(ในที่นี้ขอเรียกว่าน้องตามแฟนนานุแฟนของน้องไบลธท์ :p)
หลังจากประคองตัวเป็นคนดูนอกวงมานาน
ก็เป็นอันถูกมนต์ชักนำเข้าสู่วงการจนได้
จากการได้ไปเยือนถิ่นฐานทัพของไบลธท์อย่างเป็นทางการ Read the rest of this entry »
เวลาในอังกฤษช้ากว่าประเทศไทยอยู่ 6 ชั่วโมง
ช่วงเวลา 6 ชั่วโมงที่ต่างกัน
ทำให้เวลาในตัวเราเดินช้ากว่าคนในเมืองนั้น… Read the rest of this entry »
เหมือนจะวางแผนการไปทริปนี้มาได้เป็นปี
ก่อนที่เพื่อนจะกลับมา แป๊ปๆ ก็จะเดินทางในอีก 2 วันนี้แล้ว
ไม่รู้ว่าเตรียมตัวได้ดีรึยัง
ยังไงก็ไปสนุกเอาข้างหน้าแล้วกัน Read the rest of this entry »
หลังจากเป็นแฟนหนังสือ zzaka มานาน
( ** จริงๆ หนังสือชื่ออะไรไม่รู้ zzaka คือชื่อที่เราติต่างเรียกขึ้นเอง
เอามาจากเวบไซด์ที่เขียนอยู่หน้าปก ^p^)
ก็ได้มีโอกาสใช้ให้เป็นประโยชน์สักที
ด้วยการไปเที่ยวย่าน fabric street
ขอคั่นรายการทริปอื่นๆ ในโตเกียว
ด้วยซากุระที่ Shijuku Gyoen
ก่อนที่ซากุระจะร่วงหมดไปในอีกไม่กี่สัปดาห์
น่าแปลกที่เรารู้สึกว่า
ซากุระไม่ได้สีชมพูหวานๆ อย่างที่คิด…
Read the rest of this entry »
ระดับความสูง 479 เมตรจากพื้นดิน
คือความสูงของ N Seoul Tower Read the rest of this entry »
คนเวียดนามมีวัฒนธรรมการกินไอติมที่อยู่ในขั้น "กว่า"
คือกว่ามากๆๆๆ ในมือทุกคนล้วนแล้วแต่มีไอติม
กินกันตลอดตั้งแต่เช้า สาย บ่ายค่ำเย็นย่ำถึงดึก
และกินกันทุกเพศทุกวัย
ตามภาษาเวียดนามเรียกไอติมว่า "kem"
นิยมกินกันทั้งแบบแท่งและแบบโคน
เป็นรสชาติง่ายๆ วานิลลา ชอคโกแลต กระทิ ฯลฯ
ไม่วิจิตรดัดแปลงเท่าที่บ้านเรา
กินกันง่ายๆ สบายๆ ขี่มอไซด์มาก็จอดกันเต็มหน้าร้าน
เห็นชุมชนมอไซด์หนาแน่นที่ตรงไหน
ให้เดาไว้ก่อนว่ามีร้านไอติม
ยิ่งช่วงกลางคืนถิ่นกลางเมือง
คนไทยไปผับ คนเวียดนามไปกินไอติม
ทุกครั้งที่เห็นคนกินไอติม
จะรู้สึกว่าความเป็นเด็กกำลังถูกดึงออกมาวิ่งเล่น
คงเพราะอารมณ์เลียซ้ายประคองขวาไม่ให้ไอติมหยดนั่นแหละ
ที่ไอติมทำให้กลับไปเป็นเด็กได้อีกครั้ง
หลังจากปล่อยเวียดนามไว้เนิ่นนาน
ก็ได้โอกาสที่จะมารำลึกถึงกันซะหน่อย
หลังจากเป็นตัวตั้งตัวตีที่จะไปเวียดนามให้ได้
จากการผ่านสายตารับข้อมูลมาตลอด
ว่าเป็น "ปารีสตะวันออก"
ก็จัดการจองตั๋วบินฟรีกันตั้งแต่มกรา
จ่ายเงินเที่ยวล่วงหน้ากันไปเกือบ 8 เดือน
สุดท้ายจวนเจียนจะเดินทาง
ก็ไม่มีเวลาที่จะจัดการทริปอย่างที่ใจต้องการ
ครั้งนี้ไม่ได้เดินทางคนเดียว
ปล่อยสองขาออกตามหลังคนอื่นไปเรื่อยๆ
ก็มาถึงฮานอยแต่ค่ำ Read the rest of this entry »
